Yuvacık, ilk yuvam..

Leave a Comment
Atamaların açıklandığı o an hala gözümün önünde. Sevinç  göz yaşlarımızı tutamamıştık annemle. Şimdi geriye dönüp baktığımda ''Ne güzel şeyler öğrendim, en önemlisi de öğretmenliği öğrendim.'' diyebiliyorum. Anlayacağınız Yuvacık'ın yeri ayrı bende..

Ben bir köy öğretmeniyim. Branşım Müzik :) Müzik dersi çocukların en sevdiği derslerden biri. Düşünüyorum da biz de öyle değil miydik? :) Beden eğitimi, müzik ve resim derslerini sabırsızlıkla beklerdik.

Branş öğretmeni olunca okulun bütün öğrencileri tanıyorsunuz haliyle. Çok tatlı, cıvıl cıvıl öğrencilerim var benim :)









Köy okulunda çalışmanın bir takım zorlukları var evet. Ulaşım sıkıntısı, olanakların yetersizliği, ailelerin ilgisizliği hep ön planda. Çocuklar sevgiye, ilgiye muhtaçlar. Ama bu zorluklar üstesinden gelinmeyecek şeyler değil :)





















Öğretmenlik öyle kolay bir meslek değil. Dışarıdan hep rahat gibi görünse de o kadar çocuğun sorumluluğunu üstlenmek gerçekten sabır işi. Bu mesleği severek yapmıyorsanız işiniz çok zor
söyleyeyim.




















Bilginin ışığında yükselecek bu vatan
Benim adım öğretmen, bana emanet vatan
İsterse bir şehirde, ya da bir dağ köyünde
Benim adım öğretmen, gezerim belde belde..

Yazımı güzel bir şarkıyla bitirmek istedim. Sevgiyle kalın :)
Mrs. Goksin